Istupidong Tanong: Sa Isang Internet Shop

Isa sa pinaka-istupidong tanong na aking narinig ay naganap habang ako'y nasa isang internet shop malapit dito sa aming bahay.

Pagdating ko sa shop, iniabot ko agad sa namamahala ang aking USB flash disk. Sabi ng taong in-charge, “I-scan ko lang po muna, sir.”

Ang aking pakay sa shop na iyon ay upang mag-email ng isang document sa isang kaibigan. Ang document na tinutukoy ko ay nasa USB flash disk ko. At dahil sa mag-e-email lang naman ako, isang oras lamang ang inihayag kong itatagal ko doon. Hiningi na nga nila ang aking bayad.

Mukha ba akong manggagantyo at wala silang tiwalang babayaran ko sila?

Trenta minutos na halos ang nakakalipas at nawili ako sa kakabasa ng balita sa Yahoo! at Inquirer.net nang maalala ko ang aking tunay na pakay.

“Asan na iyong USB ko?” tanong ko sa namamahala.

“I-scan ko pa lang, sir. Pasensya na po.”

Na-imbiyerna ako. Tagal ko nang nakaupo dun at hindi pa pala na-i-scan. Kaya ipinagpatuloy ko na lamang ang pagbabasa ng balita.

Maya-maya at lumapit sya sa akin.

“Sir, kailangan nyo po ba ang laman ng USB disk nyo.”

Nagpanting ang mga tenga ko! Iaabot ko ba sa kanya kung hindi ko kailangan ang laman nun? Ano sa akala nya, nag-trip lang akong ibigay sa kanya 'yon?

Istupidong pulpol!

“May i-email ako at nandun sa USB disk ko,” mahinahon kong sagot, kabaligtaran sa aking tunay na nararamdaman.

Umalis sya agad at hindi na sumagot. Marahil napansin nyang imbiyerna na ako.

Sampung minuto bago matapos ang aking oras ng pag-arkila, sinabihan nya ako na okay na. Dios mio! Mag-i-scan lang ng 128mb na flash disk, inabot pa ng siyam-siyam.

Unang punta ko sa internet shop na iyon at alam nyo na hindi na ako babalik dun kailanman. Ang panget na ng serbisyo nila (ang bagal ng internet at mismong computer, mag-o-open lang ako ng Calculator tumagal pa ng limang minuto) at istupido pa ang namamahala.